Dobre gry, czyli takie, które dobrze się przyjęły wśród graczy, prędzej czy później doczekają się dodatków. Autorzy “Terraformacji Marsa” pod tym względem pokazali, że w dodatki umieją. Tak więc nic dziwnego, że przy “Ekspedycji Ares”, czyli karcianej TM, w sumie szybko dostaliśmy aż trzy dodatki. Tutaj nie przeczytacie o trzecim (”Kryzys”), bo ostatnio jakoś nie mam okazji ani ochoty grać w gry kooperacyjne. Czytaj dalej
Jeżeli kochasz przyrodę, lubisz obserwować zwierzęta i podziwiać otaczającą nas roślinność, a przy tym lubisz planszówki, które pozwalają stworzyć od początku jakieś światy, ekosystemy z wykorzystaniem mechanik zazębiających się elementów, to “Ziemia” jest właśnie tym, czego szukałaś/szukałeś. To rozbudowane zdanie może faktycznie bardziej nadawałoby się na podsumowanie tego tekstu, ale o “Ziemi” ciężko nie pisać pozytywnie w każdym miejscu. Zaraz dowiesz się dlaczego.
Czytaj dalej
Patrząc na ostatnie tytuły autorstwa/współautorstwa Vladimira Suchego (”Pulsar 2849”, “Podwodne Miasta”, “Praga Caput Regni”, “Messina 1347”) to śmiało można powiedzieć, że trzyma on cały czas wysoki poziom i trochę szkoda, że jego osoba nie jest tak mocno znana, jak np. Vital Lacerda, czy nawet Uwe Rosenberg. Jego gry na pewno na to zasługują. Jest jeszcze jeden jego tytuł, który zapadł w pamięci miłośników planszówek (choć pewnie głównie tych starszych) za sprawą mechaniki zwanej “rondel”, mówię tutaj o grze “Shipyard”. W grze “Woodcraft” mechanika ta do nas powróci i choć dostaniemy tu tylko jeden “rondel” (w “Shipyardzie” jest ich kilka) to i tak nie będziemy przez to narzekać na małą liczbę wyborów oraz dylematów tak lubianych przez miłośników eurogier. Zobaczmy więc, jak wygląda praca stolarza według pary autorów – Vladimira Suchego i Rossa Arnolda.
Czytaj dalej
Na pierwszą informację, że autor Great Western Trail, chce z tego genialnego tytułu zrobić tryptyk, zareagowałem lekko sceptycznie, bo jakoś ciężko mi było sobie wyobrazić, że po pierwszym wydaniu GWT i dodatku do niego, można coś sensowego jeszcze wyciągnąć z tej i tak już dobrze wykorzystanej mechaniki. A to nie miały być dodatki, tylko kolejne dwie gry! Jak pokazuje życie, nie ma co się martwić na zapas i ja też postanowiłem tak do tego podejść. W międzyczasie trafiła do nas nowa edycja GWT (pasująca wyglądem do całej nowej trylogii) z nowym trybem “dorastających krów” (tutaj możesz przeczytać więcej na ten temat). I wreszcie nadszedł ten dzień, gdy po rozłożeniu “Argentyny” można było w nią w końcu zagrać. Uwaga, teraz będzie mały spoiler… Umarł Król. Niech żyje Król!
Czytaj dalej
Budowanie miasta (city building). Te słowa sprawiają, że niejeden gracz (nie tylko planszowy) zaczyna od razy zapisywać jakąś grę na swojej liście zainteresowań. Tutaj miasto będzie powstawało, ale w “Akropolis” bardziej poczujemy ducha logicznych tytułów niż tych kojarzących się z kultowym “SimCity”. I chociaż planszowi inżynierowie nie poczują się tu spełnieni, to jednak również im polecam poznanie tego tytułu, bo jak się zaraz przekonacie, “Akropolis” chce powalczyć o serca wszystkich graczy. Czytaj dalej