To ja jestem Tycjan. Wraz z Marcinem „Yoszem” Krupińskim założyłem platformę ZnadPlanszy.pl. Od wielu lat jestem miłośnikiem gier planszowych, które zmieniły mój świat na lepsze i to nie tylko z powodu samego grania. Najbardziej lubię gry, które coś po sobie zostawiają w pamięci. Wcześniej prowadziłem blog PlanszowyŚwiat.pl, byłem redaktorem naczelnym magazynu Świat Gier Planszowych (2011 – 2012, nr 19 – 24) oraz członkiem redakcji serwisu GamesFanatic.pl. Czy są złe gry? Na pewno, ale jest za dużo dobrych tytułów, żeby grać w te złe albo o nich mówić lub pisać.
Wprawdzie G3 wyda po polsku grę „Ganz schön clever” w wersji standardowej, ale postanowiłem na to nie czekać i już teraz odkryć przyczynę fascynacji tym tytułem. Sięgnąłem więc po jej elektroniczną implementację. Jest ona prawie idealna i pomimo, że oferuje tylko oficjalne zasady gry dla jednej osoby, to grając w nią od razu pozna się […]
Prawdę głosi stare przysłowie, że „czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci”. Ja za dzieciaka poznałem szachy i zagrywałem się z kumplami w „Eurobiznes”/”Fortunę”. Te ostatnie tytuły zaszczepiły we mnie miłość do planszówek, co było przyczyną powrotu do wielu latach do nowoczesnych gier planszowych, a szachy spowodowały, że wciąż lubię i szukam, tego […]
„Patchwork” to jedna z najlepszych gier dla dwóch osób. Wykreślanki, do których zaliczam również gry typu „rzuć i maluj” („roll-and-write”), to obecnie bardzo popularny gatunek gier planszowych. Co powstanie po ich połączeniu? „Patchwork Doodle”, czyli gra, która nie tylko da ci radość z grania, ale również i „kolorowania”. Więc chodź, pomaluj… moją kołdrę.
Raczej nie będę osamotniony wyznając, że kiedy tylko zobaczyłem pierwsze grafiki i komponenty z gry „Na skrzydłach” („Wingspan”), to od razu wiedziałem, że muszę ją poznać. Uwielbiam ptaki. Świat bez nich byłby martwy. Przez cały zimowy okres tęsknię za porankami, którym towarzyszy ptasie świergotanie. Nawet szare wróbelki cieszą moje oko, a co dopiero inne kolorowe, […]
Od pierwszej rozgrywki zakochałem się w tej grze. Za młodu z wypiekami na twarzy zalewałem woskiem lub wylepiałem plasteliną kapsle, przyklejałem do nich flagi i wyruszałem ze swoim odpowiednio dotartym kolarzem na podwórkowe trasy „Wyścigu Pokoju”. Te emocje od razu powróciły po pierwszej rozgrywce we „Flamme Rouge”, a z każdą kolejną coraz bardziej zadurzałem się […]