Rezerwat

Kiedy myślimy o grach polegających na układaniu kart w określony sposób, tak aby punktowały za konkretne powiązania i ich odpowiednie położenie, wielu z nas zapewne od razu przyjdą na myśl seria Ekosystem albo Pierwsza Osada od Naszej Księgarni. A co, jeśli zostawimy zwierzęta i rośliny, dorzucimy dżipy, układ przestanie być sztywnym prostokątem, a karty zamienimy na kafelki, choć wciąż ważne będą ich powiązania i położenie? Pierwszy opis Rezerwatu za nami. Teraz czas na szczegóły.

Tytuł nie jest szczególnie podchwytliwą wskazówką i od razu wiemy, że chodzi o rezerwat. I to nie byle jaki, bo tworzony przez ciebie. Musi być on nie tylko pełen różnych przedstawicieli fauny i flory, ale także należy zapewniać im dostęp do odpowiednich siedlisk. I choć to zwierzęta i rośliny są w nim najważniejsze, to jednak będziesz musiał zadbać również o zadowolenie turystów spragnionych obserwacji dzikiej przyrody. Zaczynasz z niewielką bramą wejściową do rezerwatu, a kończysz z rozległym obszarem pełnym… punktów.

Zanim kafelki trafiły do ślicznego woreczka, podczas wypychania z wyprasek wrzucałem je prosto do pudełka. I tutaj nikt nie powinien narzekać na wiatr hulający między komponentami, bo pudło wypełnione było po brzegi.

W środku znajdziesz jeszcze spore, drewniane dżipy, zestaw znaczników, płytki celów, kilka plansz oraz suchościeralną tablicę punktowania wraz z mazakiem. Gra zawiera dwa dodatki (XL Expansion i Double Expansion), czyli dostaniemy od razu dwadzieścia dwa dodatkowe kafle i sześć nowych celów.

Oprawa graficzna nawiązuje do afrykańskich wzorów, w których przeplatają się zieleń, żółć, czerwień i turkus. Wszystko wykonane jest z solidnych materiałów i o grubości, która przetrwa wiele partii.

W swojej turze bierzesz płytkę wskazaną przez dżipa z puli dostępnej dla wszystkich graczy i dokładasz ją do swojego rezerwatu. Następnie przesuwasz dżipa w miejsce dobranej płytki, a na jego poprzednim miejscu pojawia się nowa płytka wylosowana z woreczka.

Gra trwa trzy sezony, a każdy z nich ma określoną liczbę rund zależną od liczby graczy. Po każdym sezonie następuje punktowanie sezonowe, a po zakończeniu trzeciego sezonu przeprowadzana jest jeszcze końcowa punktacja rezerwatu.

Dawno żadna gra kafelkowa nie sprawiała mi tyle przyjemności, choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że nie ma tu nic szczególnie odkrywczego. Rezerwat to zdecydowanie gra dla osób lubiących tytuły, o których wspomniałem we wstępie. Jednak tworzenie układów, których elementy muszą się zazębiać zarówno pod względem położenia, jak i rodzaju, idzie o krok dalej.

Nie chodzi nawet o odejście od regularnego układu — choć i to jest ważne, ale o kilka etapów punktowania, które wymuszają na graczach opracowanie długoterminowego planu. W Rezerwacie strategia jest równie ważna, jak typowe dla tego typu gier działanie taktyczne. Nie skupiamy się już tylko na kilku najbliższych ruchach i jednym końcowym punktowaniu. Tutaj trzeba również brać pod uwagę punktowanie sezonowe, które dzięki różnym warunkom ciekawie wpływa na nasze decyzje i zmusza do innego spojrzenia na budowany układ.

Może i Rezerwat wykorzystuje znane mechaniki, ale dzięki nowemu podejściu do punktowania dostajemy tytuł, który bardziej zmusza do myślenia i przez to może spodobać się większej grupie graczy. To co? W drogę. Dżipy czekają.